Lekcja 12 - Nowy Testament - Księga prorocza

Apokalipsa św. Jana (Księga Objawienia BW)

Nazwa: nastrasze manuskrypty NT jak i ojcowie Kościoła określają tę księgę jako "Apokalypsis Joanou" czyli "Apokalipsa Jana". Greckie słowo "apokalypsis" znaczy m.in. objawienie.
W Biblii Warszawskiej nazwa księgi brzmi: "Objawienie św. Jana" (skrót: Obj.), natomiast w Biblii Tysiąclecia: "Apokalipsa św. Jana" (skrót: Ap).
 
Autor: przedstawia się imieniem Jan (1,1; 4,9; 21,2; 22,8). Nie może nim być Jan Chciciel (bo zmarł wcześniej) ani Jan z otoczenia arcykapłana Annasza (nie wiemy czy kiedykolwiek przyjął chrześcijaństwo) ani Jan Marek (nie pasuje styl listu). Starożytne świadectwa oraz pewne zwroty użyte w księdze w odniesieniu do autora, pozwalają stwierdzić, że był nim apostoł Jan. Zarówno we wczesnym chrześcijaństwie jak i późniejszym próbowano podważyć jego autorstwo, lecz przytaczane dowody nie były wystarczające.
 
Adresaci: to chrześcijanie współcześni Janowi, którzy żyli w czasach wielkich prześladowań. Naoczni świadkowie Jezusa i apostołowie (oprócz Jana) wtedy już nie żyli. List ten miał być dla nich pocieszeniem i nadzieją na przyszłość. Kierowany jest również do nas , których te proroctwa dotyczą, gdyż sięgają aż do powtórnego przyjścia Pana Jezusa.
 
Czas powstania: podawane są trzy daty: 54-68, 69-79, 81-96. Najbardziej prawdopodobny rok powstania księgi to 96 r. n.e. Potwierdzają to Wiktor, Euzebiusz, Hieronim i Ireneusz.

Potrzeba właściwej interpretacji
     Apokalipsa (Księga Objawienia - nazwa księgi w Biblii Warszawskiej) jest księgą pełną symboli, mających swe znaczenie i wymiar. Z tego względu istnieje potrzeba właściwej interpretacji jej treści. Jak zostało to wspomniane w książce "Wstęp do Pisam Świętego" Zachariasza Łyki (s.653,655) rodzaj literacji jaki występuje w Apokalipsie to apokaliptyka i wymienia jej charakterystykę:

    Eschatologizm
    W Apokalipsie ukazana jest walka między Bogiem i szatanem, oraz jej zwyciestwo, które należy do Boga. Pokazuje przy tym czasy poprzedzające triumf.

    Uniwersalizm
    Proroctwa Apokalipsy obejmują cały świat oraz wszechświat.

    Wizjonizm
    Treść Apokalipsy oparta jest na wizjach i snach Jana, ukazanych mu "w zachwyceniu"(Ap 1,10). Polega to na tym, że zostaje on przeniesiony w miejsce gdzie rozgrywają się sceny dziejowe lub widzi majestat Boży, którego wspaniałość trudno opisać ludzkim językiem.

    Symbolizm
    W proroctwach apokaliptycznych występuje symbolika granicząca z alegorią (mówienie o czymś w przenośni, obrazowo) i abstrakcją. Można w nich spotkać postacie lub zwierzęta niespotykane w codziennym życiu. Czas w księgach apokaliptycznych (Księga Daniela, Apokalipsa [Objawienia - BW]) przedstawiany jest w formie symbolicznej, najczęściej wg. przeliczenia "dzień za rok" (1 dzień = 1 rok).

    Literacka proza prorocka
    W przeciwieństwie do innych proroctw posiadających formę poetycką, w apokaliptyce występuje proza.

Zasady interpretacji
    Ta księga ma główny temat przedstawiony w wysoce symboliczny sposób, a jest nim wielki bój między Bogiem a szatanem, w którym Bóg ostatecznie zwycięży, ustanawiając wieczne Królestwo.

Przy studiowaniu Apokalipsy należy wziąć pod uwagę:
  • reguły hermeneutyki biblijnej
  • strukturę literacką
  • teologiczny sens
  • znaczenie współczesne, uwzględniając intencje autora i znaczenie jakie miała dla adresatów
  • kontekst biblijny - Apokalipsa jak każda księga powinna być studiowana w świetle całej biblii, a szczególnie księgi Daniela, w której znajduje uzupełnienie
  • kontekst historyczny, czyli znajomość historii ówczesnego świata (zwłaszcza Rzymu) tła kulturalnego starożytności oraz dziejów kościoła chrześcijańskiego. Pomocne może być również współczesne apokaliptyczne słownictwo żydowskie

    Studium tej księgi wymaga od czytelnika umiaru i unikania skrajności. Chociaż wiele jest w niej symboli, to nie wszystko jest symboliczne. Symbole należy interpretować w takim zakresie, w jakim czyni to sama Apokalipsa. Do rzeczywistości realnej możemy zaliczyć np. Bóstwo, tron Boży, nową Jerozolimę, niebo jako miejsce mieszkania Boga, świątynię niebiańską, prawo i Boże rządy, szatana, sąd ostateczny i odnowę świata.

Treść:
    Zawartość treści opisują wiersze 1 i 19 pierwszego rozdziału, gdzie czytamy:

"Objawienie Jezusa Chrystusa, które dał Bóg, aby ukazać sługom swoim to, co ma się stać wkrótce (...)" (Obj. 1,1 BW; por. Ap 1,1 BT)

"Napisz więc, co widziałeś i co jest, i co się stanie potem" (Obj. 1,19 BW; por. Ap 1,19 BT)

    Najpierw wstępnie przedstawiona jest istota poselstwa. Jak czytamy wyżej pochodzi od Boga Ojca, przekazana przez Jezusa aniołowi przewodnikowi a on przekazał ją Janowi. Dalej opisana jest treść wizji dedykowana do siedmiu zborów Małej Azji (Efezu, Smyrny, Pergamounu, Tiatyry, Sardes, Filadelfii i Laodycei). Wizje kierowane były do rzeczywistych zborów tamtych czasów, lecz odwołują się również do siedmiu okresów kościoła chrześcijańskiego, sięgającego czasów dziejszych i dalej. Następnie czytamy o uroczystości przekazania przez Boga Ojca Chrystusowi - symbolizowanego przez baranka, tajemnic zapieczętowanych siedmioma pieczęciami. Otworciu każdej z nich toważyszą pewne wydarzenia. Potem czytamy o siedmiu trąbach i wypełniających się karzących dekretach Bożych, wizji anioła z otwartą księgą, działalność dwóch świadków prorokujących w worach, bestii z otchłani oraz otwartej świątyni ze skrzynią przymierza.

    W rozdziale dwunastym znajduje się opis niewiasty "odzianej w słońce", zymbolizującej Kościół Boży, a w kolejnych wizjach: dwóch zwierząt - bestii i triumf Baranka, oraz wizja trzech aniołów lecących przez środek nieba.
Następne rozdziały, począwszy od piętnastego zawierają wizje siedmiu aniołów trzymających siedem czasz gniewu Bożego, sąd wielkiej nierządnicy i zwierzęcia, upadek Babilonu i triumf Baranka.

    W ostatniej części Apokalipsy opisany jest okres 1000 lat, kiedy szatan zostaje uwięziony a Chrystus panuje wraz ze zbawionymi. Rozdział dwudziesty to wizja sądu ostatecznego a dwudziesty pierwszy - wizja Nowej Ziemi bez grzechu, bólu i łez. Księgę tę kończy zapowiedź szybkiego powrotu Chrystusa i uwagi dotyczące księgi.
(*)Podział księgi:
    Wstęp
       1. Istota objawienia (1,1)
       2. Świadectwo św. Jana (1,2)
       3. Błogosławieństwo czytania i słuchania (1,3)

    I. Listy do siedmiu kościołów (1,4 - 3,22)
       1. Pozdrowienie (1,4-8)
       2. Wizja Chrystusa (1,9-20)
       3. List do kościoła Efezu (2,1-7)
       4. List do kościoła Smyrny (2,8-11)
       5. List do kościoła Pergamu (2,12-17)
       6. List do kościoła Tijatyry (2,18-29)
       7. List do kościoła Sardów (3,1-6)
       8. List do kościoła Filadelfii (3,7-13)
       9. List do kościoła Laodycei (3,14-22)

    II. Wizja tronu Bożego i zapieczętowanej ksiegi (4,1 - 8,1)
       1. Niebiański tron (4,1-11)
       2. Triumf Baranka (5,1-14)
       3. Pierwsze sześć pieczęci (6,1-17)
       4. Pieczętowanie 144 tysięcy (7,1-8)
       5. Wielki lud (7,9-17)
       6. Siódma pieczęć - koniec walki (8,1)

    III. Sądy Boże - siedem trąb (8,2 - 11,19)
       1. Wizja anioła z kadzielnicą (8,2-6)
       2. Pierwsze sześć trąb (8,7 - 9,21)
       3. Anioł z otwartym zwojem księgi (10,1-11)
       4. Pomiar świątyni (11,1.2)
       5. Dzieje dwóch świadków (11,3-14)
       6. Siódma trąba - triumf Boga (11,15-19)

    IV. Końcowy konflikt wielkiego boju (12,1 - 20,15)
       1. Walka szatana z Kościołem i jego ostatkami (12,1 - 13,18)
       2. Ostatnie orędzie Boże (14,1-20)
       3. Siedem ostatnich plag - Boskie sądy (15,1 - 17,18)
       4. Zniweczenie szatana, grzechu i niepokutujących grzeszników (18,1 - 20,15)

    V, Nowa ziemia i jej mieszkańcy (21,1 - 22,5)
       1. Nowe Jeruzalem (21,1-27)
       2. Tron Boży, rzeka i drzewo życia (22,1-2)
       3. Wieczna Ojczyzna świętych (22,3-5)

    Zakończenie
       1. Przyjęcie księgi i jej poselstwa (22,6-10)
       2. Wezwanie do gotowości na przyjście Chrystusa (22,11-21)

Zadanie dla ciebie

    Zaplanuj przeczytanie tej księgi. Niezrozumiałe wiersze lub całe rozdziały odnotuj w zeszycie. Będziesz do nich powracał i poszukiwał właściwego zrozumienia tekstu.

    Kiedy będziesz studiował księgę Daniela, porównaj jej treść z księgą Apokalipsy (Objawienia - BW) i zauważ ja się nawzajem uzupełniają.
Idź do Lekcji trzynastej



(*) - na podstawie Książki "Wstęp do Pisma Świętego", Zachariasz Łyko, "Znaki Czasu" Warszawa 1987r.

Polecam książki - materiał uzupełniający:

Wielki Bój

Autor: Ellen G. White,
Stron: 480,
Format: 16 x 23 cm

zamów ksiażkę


Książka najbardziej znana i najpoczytniejsza ze wszystkich, wchodzących w skaład serii "konflikt wieków". Opisuje historię chrześcijaństwa, zwłaszcza drugiego tysiaclecia, opartą na poważnym materiale historyczno-biblijnym. Dzieło rozpoczyna sie opisem smutnego schyłku świetności Jerozolimy, miasta niegdyś wybranego przez Boga, którego mieszkańcy ściągnęli na siebie klęskę odrzucając Zbawiciela. Od tego momentu dziejów autorka przedstawia kolejne dzieje narodów poprzez prześladowanie chrześcijan, odstępstwo w Kosciele, rozwój wielkiej reformacji i wizję ostatniej, kulminacyjnej fazy wielkiego boju, w której nikt nie pozostanie neutralny
Apokalipsa

Autor: Jonatan Dunkel,
Stron: 362,
Format: 16,3 x 23,3 cm

zamów ksiażkę


Jest to bardzo ciekawa pozycja, przybliżająca i pomagająca zrozumieć proroctwa zawarte w księdze Apokalipsy (Księdze Objawienia).