Lekcja 11 - Nowy Testament w szczegółach c.d.

Pierwszy List św. Jana Apostoła

Nazwa: pierwotna nazwa to "Joanou A" czyli "Pierwszy Jana". Nazwa "Pierwszy List św. Jana Apostoła" pojawiła się w przekładach Biblii w czasach późniejszych.
 
Autor: chociaż nie przedstawia się w liście to szereg dowodów (podobieństwo do ewangelii Jana, podobne zwroty co w ewangelii, podobny styl, słownictwo i gramatyka) wskazuje na apostoła Jana - brata Jakuba i Zebedeusza.
 
Apostoł Jan - klika słów o nim
Wiele lat przebywał w Jerozolimie. Po jej zburzeniu udał się do Małej Azji gdzie wizytował zbory (Ap 1,4 BT; por Obj 1,4 BW). Stamtąd został wezwany do Rzymu by stawić się przed cesarzem Domicjanem. W Rzymie był torturowany i wrzucony do kotła wrzącej oliwy - z czego Pan go wyratował. Potem został skazany przez Cesarza na wyspę wygnania (Patmos). Podczas wizyty zborów małoazjatyckich przebywał także w Efezie.
 
Adresaci listu: przypuszczalnie ci, których Jan osobiście znał, a więc wierzący w Azji Mniejszej, gdzie pracował długie lata.
 
Czas powstania: przypuszcza się, że powstał w połowie lat 90-tych w Efezie, po Ewangelii Jana a przed Księgą Apokalipsy (Objawienia - BW) Jan był już wtedy w podeszłym wieku, na co wskazują zwroty: "dziatki", "dzieci" (1Jan 2,1,12; 3,7.18; 4,4; 5,21).

Treść:
     Przez ten list Jan pragnie wzmocnić wiarę czytelnika w Jezusa Chrystusa. Pisze o Nim jako "Słowie żywota" i o społeczności z Bogiem, która powoduje zerwanie z grzechem. Pisze również o Jezusie jako orędowniku, do którego możemy zwrócić się, kiedy zgrzeszymy i o posłuszeństwie prawu Bożemu, będącego kolejnym elementem społeczności z Bogiem. Dalej ostrzega przed zwodzicielami, których nazywa antychrystami, poddającymi w wątpliwość osobę Jezusa. Byli nimi gnostycy, a dokładnie zwolennicy nurtów zwanych: doketyzmem i keryntianizmem.

     Nie bez powodu Jan nazywany jest apostołem miłości, gdyż zarówno w Ewangelii jak i listach pisze dużo o miłości. Zwraca uwagę na miłość Ojca, jaką nas obdarował m.in. w osobie Jezusa, prowadzącą do wzorowego życia oraz na miłość braterską jaką winniśmy okazywać. Poświęca też uwagę trzem osobom bóstwa: Bogu Ojcu - źródle miłości, Synowi - naszemu orędownikowi i sprawcy zbawienia, oraz Duchowi Świętemu, który składa świadectwo (1Jan 5,6). Różne są duch i powinniśmy umieć je rozróżniać (złe od dobrych) pisze Jan w czwartym rozdziale, a w piątym o istocie wiary chrześcijańskiej - wiary w Jezusa - Syna Bożego. List kończy słowami przestrogi przed fałszywymi bogami.
(*)Podział listu:
    Wstęp
       1. Bezpośredni kontakt z Jezusem (1,1-3)
       2. Cel listu (1,3-4)

    I. Konieczność społeczności z Bogiem i ludźmi (1,5-10)
       1. Przebywanie w świetle (1,5-7)
       2. Pełnia radości (1,4)

    II. Napomnienia do bezgrzesznego życia (2,1-28)
       1. Chrystus pośrednikiem (2,1-2)
       2. Chodzić, jak On chodzi (2,3-6)
       3. Nowe przykazanie (2,7-11)
       4. Apel Jana do wyznawców (2,12-28)

    III. Różnice między dziećmi Bożymi a szatana (2,29 - 3,24)
       1. Sprawiedliwość synów Bożych (2,29 - 3,7)
       2. Kto grzeszy jest z diabła (3,8.9)
       3. Kto nie miłuje brata jest z diabła (3,10-18)
       4. Zapewnienie Boże o zbawieniu (3,19-24)

    IV. Prawda, miłość i wiara (4,1 - 5,12)
       1. Duch prawdy i duch błędu (4,1-6)
       2. Miłość jest od Boga (4,7-21)
       3. Wiara przynosi zwycięstwo i życie (5,1-12)

    Zakończenie
       1. Przypomnienie celu życia (5,13)
       2. Wezwanie do bezgrzeszności (5,14-17)
       3. Zachęta do poznania Boga i Chrystusa (5,18-21)

Drugi List św. Jana Apostoła

Nazwa: pierwotna nazwa to "Joanou B" czyli "Drugi Jana". Nazwa "Drugi List św. Jana Apostoła" pojawiła się w przekładach Biblii w czasach późniejszych.
 
Autor: współczesna biblistyka bez zastrzeżeń uznaje apostoła Jana autorem listu.
 
Adresaci: wiersz pierwszy zawiera zwrot: "do wybranej pani i do jej dzieci(...)", więc można przypuszczać, że został skierowany do konkretnej rodziny. Jednak wielu biblistów, zwrot ten utożsamiają z małą grupą chrześcijańską w Małej Azji.
 
Czas powstania: niedługo po pierwszym liście.

Treść:
     Jest to list osobisty, w którym Jan wyraża radość z powodu wierności wobec prawdy tych, do których pisze. Zaleca aby miłość wśród nich gościła i aby wyrażana była przez zachowywanie przykazań. Ostrzega przed zwodzicielami, aby ci, nie zniweczyli pracy apostoła, której wynikiem było ich nawrócenie i życie w prawdzie. W wierszu dwunastym Jan ujawnia swoje plany - spotkania się z adresatami, stąd - można przypuszczać - tak krótki list napisał, chcąc osobiście z nimi porozmawiać.
(*)Podział ksiąg:
    Wstęp
       1. Pozdrowienie (w.1,2)
       2. Błogosławieństwo (w.3)

    I. Poselstwo (w. 4-6)
       1. Radość z trwania w wierze (w.4)
       2. Napomnienie (w.5.6)

    II. Przestroga (w.7-12)
       1. Ostrzeżenie przed fałszywymi nauczycielami (w.7-11)
       2. Nadzieja szybkiego spotkania (w.12))

    Zakończenie
       1. Pozdrowienia (w.13)
       2. Dzieci wybranej siostry (w.13)

Trzeci List św. Jana Apostoła

Nazwa: pierwotna nazwa to "Joanou G" czyli "Trzeci Jana". Nazwa "Trzeci List św. Jana Apostoła" pojawiła się w przekładach Biblii w czasach późniejszych.
 
Autor: Apostoł Jan. Wskazuje na to m.in. styl listu, podobny do pierwszego i drugiego
 
Adresat: jest to list prywatny skierowany do Gajusa (3Jan 1,1) - wiernego wyznawcy, poważanego przez Jana.
 
Czas powstania: nie jest dokładnie znany, prawdopodobnie powstał po drugim liście.

Treść:
     List został napisany w łagodnym tonie, pełnym ducha miłości. Apostoł Jan wyraża swoją wdzięczność za Gajusa, o którym słyszał wiele dobrego. Wymienia w liście dwie postacie: Diotrefesa będącego przypuszczalnie starszym zboru i zwolennikiem gnostycznych nauk, który sprzeciwiał się apostołom, szerząc błędną naukę, oraz Demetriusza - wędrownego nauczyciela, którego Jan akceptuje. Kończąc list autor spodziewa się zobaczyć z adresatami i z nimi osobiście porozmawiać.
(*)Podział listu:
    Wstęp
       1. Przedstawienie autorskie (w.1)
       2. Adresat (w.1)

    I. Poselstwo (w.2-8)
       1. Zadowolenie z Gajusa (w.2-4)
       2. Znaczenie gościnności (w.5-8)

    II. Diotrefes i Demetriusz (w.9-14)
       1. Wrogie usposobienie Diotrefesa (w.9.10)
       2. Demetriusz (w.11-12)
       3. Informacja dla Gajusa (w.13-14)

    Zakończenie
       1. Życzenia pokoju (w.15)
       2. Polecenie pozdrowień (w.15)

List św. Judy Apostoła

Nazwa: pierwotna nazwa to "Jouda". Nazwa "List św. Judy Apostoła" pojawiła się w przekładach Biblii w czasach późniejszych.

 
Autor: podobnie jak w przypadku listu Jakuba znamy imię autora - "Juda" lecz musimy zidentyfikować go gdyż w Nowym Testamencie znamy wiele postaci o tym imieniu: Judasz (Juda) Iskariot (Mat.10,4), Judasz nie Iskariot (Jan 14,22) zwany także Tadeuszem (Mat. 10,3), Juda Galilejczyk (Dz. Ap. 5,37), Juda z Damaszku (Dz. Ap. 9,11), Juda zwany Barsabaszem (Dz . 15,22), Juda, który jak Jakub był bratem Jezusa (Mar. 6,3) oraz Judasz Jakubowy (Łuk. 6,16) zwany też Judą Jakubowym (Dz.Ap. 1,13), tj. owym Judaszem nie Iskariotą (Jan 14,22), czyli Tadeuszem. Powszechnie przyjmuje się, że jest to Juda barat Jakuba Mniejszego Alfeuszowego
 
Adresat: jest to list powszechny adresowany jakby do ogółu wierzących, chociaż zwrot "do wybranych" może sugerować iż adresatami są judeochrześcijanie (nawróceni żydzi).
 
Czas powstania: Trudno ustalić datę powstania tego listu. Można przypuszczać, że miało to miejsce albo w latach 62-67 albo 70-85.

Treść:
     Juda chciał, by adresaci podjęli walkę o wiarę "raz na zawsze przekazaną", gdyż pojawili się pomiędzy nimi fałszywi nauczyciele, promujący moralną swobodę i zapierający się Jezusa. Ostrzegając przed nimi pisze jaki koniec ich czeka nawiązując do wydarzeń Starego Testamentu. Przypomina o sądzie ostatecznym - sądzie nad grzesznikami, przypominając przy tym o proroctwach. W końcowych słowach zachęca do budowania wiary, trwania w modlitwie i do wyrozumiałości (litości) wobec tych, którzy w wierze mają wątpliwości. Błogosławieństwem Juda kończy list.
(*)Podział listu:
    Wstęp
       1. Prezentacja autorska (w.1)
       2. Pozdrowienie (w.2)

    I. Okoliczności powstania listu (w.3.4)
       1. Zmiana celu pisania (w.3)
       2. Powód zmiany (w.4)

    II. Przestroga dla błądzących (w.5-7)
       1. Izraelici (w.5)
       2. Upadli aniołowie (w.6)
       3. Sodoma i Gomora (w.7)

    III. Grzesznicy (w.8-16)
       1. Zuchwała postawa grzeszników (w.8-11)
       2. Charakterystyka odstępców (w.12.13)
       3. Pewność zatracenia niezbożnych (w.14-16)

    IV. Przepowiednia prorocza na czasy końca (w.17-23)
       1. Postawa szyderców (w.17-19)
       2. Postawa wierzących (w.20-23)

    Zakończenie
       1. W Bogu ostoja nasza (w.24)
       2. Uwielbienie (w.25)

Zadanie dla ciebie

     Zaplanuj przeczytanie powyższych ksiąg. Rozważ przy każdej z nich jakie rady daje nam, współczesnym chrześcijanom, jakie napomnienia i przestrogi. Spróbuj je spisać i omówić z inną osobą lub grupą studiującą Słowo Boże.
Idź do Lekcji dwunastej



(*) - na podstawie Książki "Wstęp do Pisma Świętego", Zachariasz Łyko, "Znaki Czasu" Warszawa 1987r.

Polecam książki - materiał uzupełniający:

Droga
do Chrystusa


Autor: Ellen G. White,
Stron: 125,
Format: 10 x 16 cm

  zamów ksiażkę


Gdy w Twoim życiu napotkasz na poważne problemy, gdzie szukasz rozwiązania? Wielu ludzi znalazło odpowiedź w osobistym kontakcie z Chrystusem. W jaki sposób Ty możesz skorzystać z tej samej możliwości? Ta mała ksiązeczka kieruje uwagę na kilka istotnych kroków, które mogą stać sie pomocne w Twoim życiu. Ksiązka została wydana w podan 117 jezykach.