OWOC DUCHA - uprzejmość


"Przyobleczcie się jako wybrani Boży, święci i umiłowani, w serdeczne współczucie, w dobroć, pokorę, łagodność i cierpliwość" (Kol 3,12).

Gdy Paweł mówił o miłości wspomniał: "Miłość jest cierpliwa" (1 Kor 13,4). Uprzejmość nie przekracza możliwości żadnego człowieka, jest dostępna dla każdego, ale wymaga poświęcenia czasu i energii.

Wzorzec uprzejmości znajdziemy np. w Ewangelii Mateusza:

"Słyszeliście, iż powiedziano: Będziesz miłował bliźniego swego, a będziesz miał w nienawiści nieprzyjaciela swego. A Ja wam powiadam: Miłujcie nieprzyjaciół waszych i módlcie się za tych, którzy was prześladują, Abyście byli synami Ojca waszego, który jest w niebie, bo słońce jego wschodzi nad złymi i dobrymi i deszcz pada na sprawiedliwych i niesprawiedliwych. Bo jeślibyście miłowali tylko tych, którzy was miłują, jakąż macie zapłatę? Czyż i celnicy tego nie czynią? A jeślibyście pozdrawiali tylko braci waszych, cóż osobliwego czynicie? Czyż i poganie tego nie czynią? Bądźcie wy tedy doskonali, jak Ojciec wasz niebieski doskonały jest." (zob. Mt 5,43-48)

W tych wersetach Jezus wzywa nas, byśmy byli tak doskonali, jak Bóg jest doskonały. Jak to możliwe? Jest to możliwe, gdy kochamy naszych nieprzyjaciół, modlimy się za tych, którzy nas źle traktują, jesteśmy życzliwi wobec tych, którzy nie są uprzejmi dla nas. W taki właśnie sposób Chrystus definiuje doskonałość. Spróbuj sobie wyobrazić, jaki byłby nasz Kościół i jakie byłyby nasze rodziny, gdybyśmy w wystarczającym stopniu odrzucili egoizm, by tak żyć! Mielibyśmy moc i świadectwo, przeciwko którym bramy piekielne nie mogłyby nic zdziałać. Co nas przed tym powstrzymuje? Nic prócz grzesznego i mściwego serca, które najczęściej prowadzi nas do zachowania godnego grzeszników.

W Biblii znajdziemy przykłady uprzejmości, jak w np. stosunek Dawida do swojego prześladowcy Saula i jego potomków. Druga Księga Samuela sprawozdaje:

"Pewnego razu Dawid zapytał: Czy pozostał jeszcze ktoś z domu Saula, abym mógł mu wyświadczyć łaskę ze względu na Jonatana? W domu zaś Saula był pewien sługa imieniem Syba; tego wezwano do Dawida, król zaś rzekł do niego: Czy ty jesteś Syba? A on odpowiedział: Sługą twoim jestem. Król zapytał: Czy jest jeszcze jakiś mąż w domu Saula, abym mógł mu wyświadczyć łaskę Bożą? A Syba odpowiedział królowi: Jest jeszcze syn Jonatana, kulawy na obie nogi. I zapytał go król: Gdzie on jest? Syba odpowiedział: Mieszka on w domu Machira, syna Ammiela, w Lo-Dabar. I posłał król Dawid, i zabrał go z domu Machira, syna Ammiela, z Lo-Dabar. A gdy Mefiboszet, syn Jonatana, wnuk Saula, przybył do króla, padł na twarz i oddał mu pokłon, a Dawid rzekł: Mefiboszecie! A ten na to: Oto sługa twój! I rzekł do niego Dawid: Nie bój się, gdyż chcę ci wyświadczyć łaskę ze względu na twego ojca, Jonatana. Chcę ci zwrócić całą posiadłość ziemską Saula, twego dziadka, ty sam zaś będziesz jadał u mojego stołu po wszystkie czasy. I oddając mu pokłon, rzekł: Czymże jest twój sługa, że zwróciłeś uwagę na takiego zdechłego psa, jakim ja jestem. Następnie król kazał przywołać Sybę, sługę Saula, i rzekł do niego: Wszystko, co należało do Saula i do całego jego domu, daję synowi twojego pana. Będziesz uprawiał dla niego ziemię, ty i twoi synowie, i twoi słudzy i będziesz zbierał plony, które będą stanowiły źródło utrzymania dla domu twojego pana; lecz sam Mefiboszet, syn twojego pana, jadać będzie po wszystkie czasy u mego stołu. Syba zaś miał piętnastu synów i dwadzieścia sług. Syba rzekł do króla: Wszystko, co rozkazał mój pan, król, to twój sługa uczyni. I Mefiboszet jadał u stołu króla, jak każdy z synów królewskich. Mefiboszet zaś miał małego synka, imieniem Micha. Wszyscy mieszkańcy domu Syby byli sługami Mefiboszeta. Sam Mefiboszet zaś mieszkał w Jeruzalemie, gdyż jadał po wszystkie czasy u stołu króla. Był zaś kulawy na obie nogi." (2Sam 9,1-13 BW)

Dobroć Dawida wobec potomków Saula świadczy, że starał się on postępować zgodnie z wzorcem Pana. Uznał, że jemu jako grzesznikowi Pan okazał niezasłużone miłosierdzie i życzliwość, a zatem powinien objawiać taką samą uprzejmość bliźnim.

Gdy uświadamiamy sobie, jak wiele Zbawiciel nam przebaczył, jak bardzo nas kocha pomimo wszystkiego, co zrobiliśmy, wtedy rozumiemy, co to znaczy być uprzejmym i miłującym dla tych, którzy na to nie zasługują.

Słowo Boże zaleca być uprzejmym:
- "Bądźcie jedni dla drugich uprzejmi..."(Efez. 4,32),
- dla niemowląt duchowych: "Byliśmy pośród was łagodni jak żywicielka, otaczająca troskliwą opieką swoje dzieci" (1 Tes 2,7),
- dla słabszych: "My, którzy jesteśmy mocni, winniśmy wziąć na siebie ułomności słabych, a nie mieć upodobania w sobie samych" (Rz 15,1),
- dla tych, którzy chorują duchowo (zob. 2 Tm 2,24-25).

Uprzejmość jest najtrudniejsza w rodzinie. Jednym z najważniejszych sposobów, w jaki możemy okazywać uprzejmość ? zwłaszcza w rodzinie ? jest sposób, w jaki ze sobą rozmawiamy. Atmosfera domu w znacznym stopniu zależy od wypowiadanych słów. Tak wiele problemów, urazów, napięć i otwartych konfliktów można byłoby uniknąć, gdybyśmy ostrożniej dobierali słowa i sposób ich wypowiadania. Nierzadko moglibyśmy powiedzieć coś, nie obrażając innych, jednak sposób, w jaki to mówimy, jest krzywdzący. Ważne jest, jak wypowiadamy słowa. Ludzka mowa to coś więcej niż znaczenie przypisane do słów. Liczy się także ton, wyraz twarzy, gesty, napięcie. Wszystko to wyraża myśli, emocje i postawy.

Zasady dotyczące naszej mowy:

"Łagodna odpowiedź uśmierza gniew, lecz przykre słowo wywołuje złość. Język mędrców rozsiewa wiedzę, lecz usta głupców tryskają głupotą. Oczy Pana są na każdym miejscu i śledzą złych i dobrych. Łagodny język jest drzewem życia, lecz jego przewrotność powoduje zmartwienie serca. Głupiec gardzi karceniem swojego ojca, lecz kto zważa na napomnienia, postępuje roztropnie." (Przypowieści 15,1-5)

"Słowo wypowiedziane we właściwym czasie jest jak złote jabłko na srebrnych czaszach. 25:12 Złotym kolczykiem i klejnotem ze złota jest dla ucha, które słucha, ten, kto mądrze napomina." (Przypowieści 25,11-12)

Uprzejmość procentuje:

"Dawajcie, a będzie wam dane; miarę dobrą, natłoczoną, potrzęsioną i przepełnioną dadzą w zanadrze wasze; albowiem jakim sądem sądzicie, takim was osądzą, i jaką miarą mierzycie, taką i wam odmierzą."(Łuk 6,38 BW)

"Wszystko więc, co byście chcieli, żeby wam ludzie czynili, i wy im czyńcie! Albowiem to jest [istota] Prawa i Proroków" (Mt 7,12 Biblia Tysiąclecia)

"Jeśli ukorzymy się przed Bogiem i będziemy uprzejmi, grzeczni, wrażliwi i litościwi, setka ludzi nawróci się tam, gdzie teraz nawraca się jedna osoba" (Ellen G. White, Testimonies for the Church, t. IX, s. 189).

"Z każdego chrześcijańskiego domu powinna promieniować święta światłość. Miłość należy okazywać w czynie. Powinna ona uwidoczniać się w całym domowym obcowaniu, w dbałej uprzejmości, szlachetnej i niesamolubnej grzeczności. Są domy, gdzie stosuje się te zasady ? domy, gdzie czci się Boga i gdzie panuje najprawdziwsza miłość. Z takich domów wstępują do Boga ranne i wieczorne modły jak wonne kadzidło, a Jego łaska i błogosławieństwa zstępują na proszących jak ranna rosa. (...).

Wielu uważa okazywanie uczuć za słabość i zachowują rezerwę, która odpycha partnera i hamuje wszelką serdeczność. Gdy się tłumi szlachetne porywy, one zamierają, a serce pustoszeje i staje się inne. Mamy wystrzegać się tego błędu. Miłość nie może istnieć długo bez objawiania się. Niech serce twego współtowarzysza lub współtowarzyszki nie ziębnie z braku uprzejmości i serdeczności" (Ellen G. White, Chrześcijański dom, wyd. III, Warszawa 1990, s. 21-22.65).


Pomyśl przez chwilę, jak okazujesz uprzejmość bliźnim. Jeśli nie masz z tym problemu, to chwal Boga za ten dar. Jeśli masz z tym problem poproś Boga by pomógł ci być uprzejmym.




Artykuł przygotował: Grzegorz Holeksa na podstawie kwartalnika Lekcje biblijne 1/2010 wyd.: "Znaki czasu"
Objaśnienia skrótów: BT - Biblia Tysi±clecia, BW - Biblia Warszawska.
Przeczytaj również: