OWOC DUCHA - cierpliwość


Albowiem cierpliwości wam potrzeba, abyście wolę Bożą czyniąc, odnieśli obietnicę." (Hebr. 10,36 BG)

    Osobę cierpliwą charakteryzuje łagodność, grzeczność i stałość w każdych okolicznościach. Prawdziwą próbą cierpliwości nie jest czekanie, ale to jak człowiek zachowuje się czekając. "Wytrwałość zaś winna być dziełem doskonałym, abyście byli doskonali, nienaganni, w niczym nie wykazując braków." (Jk 1,4 BT) Dwa słowa w języku greckim określają cierpliwość: hypomoce - oznacza także wytrzymałość, wytrwałość, chart ducha w trudnych okolicznościach; oraz makrothymia - to określa przeciwstawną postawę do niecierpliwości, łatwego popadania we frustrację, oznacza też znoszenie przeciwności i zachowywanie niezłomnej postawy wobec wrogości, jest najczęściej stosowanym słowem w kontekście cierpliwości wobec ludzi.

    Doskonałym wzorcem cierpliwości jest dla nas Bóg. On okazywał ją i nadal okazuje wszechstronnie, względem każdego człowieka (por. 2 Piotr 3,9). Pisali o tym apostoł Piotr, Paweł i Jonasz:

"Niech to jedno, umiłowani, nie uchodzi uwagi waszej, że u Pana jeden dzień jest jak tysiąc lat, a tysiąc lat jak jeden dzień. Pan nie zwleka z dotrzymaniem obietnicy, chociaż niektórzy uważają, że zwleka, lecz okazuje cierpliwość względem was, bo nie chce, aby ktokolwiek zginął, lecz chce, aby wszyscy przyszli do upamiętania." (2 Piotr. 3,8-9 BW)

"A Bóg, który jest źródłem cierpliwości i pociechy, niech sprawi, abyście byli jednomyślni między sobą na wzór Jezusa Chrystusa" (Rzym. 15,5 BW)

"(...) Dlatego pierwszym razem uciekałem do Tarszyszu; wiedziałem bowiem, że Ty jesteś Bogiem łaskawym i miłosiernym, cierpliwym i pełnym łaski, który żałuje nieszczęścia." (Jon. 4,2 BW)


    Apostoł Paweł w liście do Efezjan, zaleca aby chrześcijanie okazywali wzajemnie cierpliwość (Efez.4,1-2). Jest to niezbędne, gdyż Kościół składa się z ludzi o różnych korzeniach i pochodzeniu a ich duchowa dojrzałość jest na różnym poziomie. W takiej sytuacji cierpliwość jest niezbędna. Nie tylko Kościoła to dotyczy, lecz również domu rodzinnego, bo jeśli w domu będziesz potrafił okazywać cierpliwość względem tych, z którymi jesteś na co dzień to zapewne łatwiej będzie ci okazywać ją względem innych.

Zastanów się jak Bóg jest cierpliwy względem ciebie. Czy pomaga ci to w okazywaniu cierpliwości innym ?

    Do głoszenia ewangelii potrzebna jest cierpliwość, gdyż jest to jedna z najtrudniejszych dziedzin. "Prawda zawsze jest prosta dla kogoś, kto nie patrzy na nią przez okulary porysowane przez fałszywe nauki, tradycję, powiązania rodzinne itp.". Dlatego musimy być cierpliwi kiedy opowiadamy ludziom Bożą ewangelię, otwierając ludzkie umysły, usuwając uprzedzenia i błędne nauki. Nawrócenie może być długim i skomplikowanym procesem, trwającym czasem kilka lat. Ponaglenia i krytyka względem tych, którzy nie znają jeszcze prawdziwej ewangelii, najczęściej zniechęcają i czynią ich jeszcze bardziej zamkniętymi na ewangelię.

W Słowie Bożym czytamy:

"Głoś Słowo, bądź w pogotowiu w każdy czas, dogodny czy niedogodny, karć, grom, napominaj z wszelką cierpliwością i pouczaniem. Albowiem przyjdzie czas, że zdrowej nauki nie ścierpią, ale według swoich upodobań nazbierają sobie nauczycieli, żądni tego, co ucho łechce" (2 Tym. 4,2-3 BW)

    Cierpliwość ma swoje granice. Chociaż Bóg jest wzorem cierpliwości, to Jego cierpliwość nie jest nieskończona. Widzimy to w przypadku świata starożytnego kiedy przez Noego 120 lat (1Piotr 3,20) czekał cierpliwie aż ludzie się nawrócą, lecz w końcu spuścił potop na ziemię. Podobnie miastom Sodomie i Gomorze dał czas aby zmienił swoje postępowanie, lecz kiedy skończył się czas jaki im został dany, spuścił Bóg ogień i zniszczył je.

"Niektórzy mogliby stwierdzić, że skoro Bóg tracił cierpliwość, to my też mamy do tego prawo. Jednak gdy przyjrzymy się historii Pańskiej cierpliwości, staje się jasne, że Jego cierpliwość trwała nie przez dzień, tydzień czy rok. Nieraz mijały pokolenia, zanim cierpliwość Zbawiciela się wyczerpała, a zatem nie ma usprawiedliwienia dla naszej niecierpliwości."

Nasz Pan pragnie rozwijać naszą cierpliwość. Nierzadko czyni to przez doświadczenia. Apostoł Jakub pisał:

"Poczytujcie to sobie za najwyższą radość, bracia moi, gdy rozmaite próby przechodzicie. Wiedząc, że doświadczenie wiary waszej sprawia wytrwałość, Wytrwałość zaś niech prowadzi do dzieła doskonałego, abyście byli doskonali i nienaganni, nie mający żadnych braków." (Jak. 1,2-4 BW)

Apostoł Paweł dodaje:

"(...) chlubimy się też z ucisków, wiedząc, że ucisk wywołuje cierpliwość, A cierpliwość doświadczenie, doświadczenie zaś nadzieję;" (Rzym. 5,3-4 BW)

    Wiemy już jak duże znaczenie ma cierpliwość w życiu chrześcijanina. Powinniśmy ją rozwijać i jeśli mamy z nią problem, prosić Pana o pomoc. Na koniec przytoczę słowa apostoła Pawła z listu do Kolosan:

"Przeto przyobleczcie się jako wybrani Boży, święci i umiłowani, w serdeczne współczucie, w dobroć, pokorę, łagodność i cierpliwość" (Kol. 3,12 BW)


Artykuł przygotował: Grzegorz Holeksa,
Na podstawie: kwartalnika Lekcje biblijne 1/2010, Wydawnictwo "Znaki Czasu" 2009r.
Objaśnienia skrótów: BT - Biblia Tysiąclecia, BW - Biblia Warszawska.
Przeczytaj również: